سلام

اول از همه از راهنمایی دوستان ممنونم با بکار بردن آنها محمد حسین خیلی بهتر شده.

این وروجک من جدیداً یاد گرفته دستشو می خوره هر کاری می کنم ز سرش نمی افته و حتی مجبورم بعضی موقع ها دستشو ببندم. دست خوردن بچه ها توی این سن طبیعیه؟ خود به خو د از سرشون می افته؟ نمی دونم توی این شرایط باید چکار کنم.

پسرم این روزها

·        وقتی از چیزی خوشش نمی آد با صدای بلندی آغون واغون می کنه یا چیزی شبیه اَه می گه

·        وقتی صداش می کنم به طرفم بر می گرده

·        وقتی کسی از کنارش رد می شه با چشم دنبالش می کنه

  • وقتی گرسنه اش می شه زمین و زمان رو بهم می ریزه تا خودمو بهش برسونم و شکم شو سیر کنم.
  • وقتی حوصله داشته باشه به هر حرکتی می خنده که گاهی خنده هاش با ذوق همراهه
  • وقتی روی زمین می خوابونمش حسابی دست و پا می زنه و گاهی هم سعی می کنه به سمت چپ بچرخه.
  • این روزها وقتی اطرافیان خودشون رو می کشن و محمد حسین یه لبخنده ساده بهشون می زنه و وقتی من باهاش صحبت می کنم حسابی می خنده از خوشحالی توی پوست خودم نمی گنجم و خدا رو بابت این نعمت هزار بار شکر می کنم.

 

  • خدایی مادر شدن هم حس خیلی خوبیه انشاالله خدا به همه اونهایی که دوست دارن این حس رو بچشونه